Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Σιδηροδρομικός όσο ζω

Συνάδελφε Χρήστο καλή δύναμη σε όλους μας, επέτρεψε μου να σου πω ότι κι εγώ που έκανα εθελοντική αίτηση για μεταφορά την έκανα
α)κάτω από την πίεση του καταλόγου που κυκλοφόρησε με τις θέσεις υπαλλήλων του Ο.Σ.Ε και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ που περισσεύουν (θεωρώντας ότι ανήκω κι εγώ σε αυτούς),
β)φοβούμενος την υποχρεωτική μεταφορά στο άγνωστο,
γ)τα γκρίζα σύννεφα που υπάρχουν για το μέλλον του Ο.Σ.Ε αφού η ΤΡΑΙΝΟΣΕ του εξασφαλίζει έργο για 2+1 χρόνια ακόμη.(και θέλω πάνω από 5 χρόνια για να συνταξιοδοτηθώ)
δ)την απόλυτη απουσία ενημέρωσης σε πολλές απορίες από συνδικαλιστές και διοίκηση και
ε)τις δυσκολίες που αντιμετωπίζω στο οικογενειακό μου περιβάλλον που δεν μου επιτρέπουν να είμαι πολύ μακριά από το σπίτι μου.
Σε καμιά περίπτωση και μάλιστα μετά από περίπου 30 χρόνια στο σιδηρόδρομο δεν θα έκανα αίτηση μεταφοράς για να πάω σε άλλο φορέα του δημοσίου έτσι ξαφνικά.
Τόσο εγώ και θέλω να πιστεύω και οι 1300 περίπου υπάλληλοι του Ο.Σ.Ε και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ που κάναμε εθελοντική αίτηση για μεταφορά (κάτω από τις γνωστές συνθήκες) δεν θέλουμε να αποχωρήσουμε από το σιδηρόδρομο.
Συμφωνώ απόλυτα ότι ψυχή δεν μετατάσσεται
ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΣ ΓΙΑ ΟΣΟ ΖΩ