Μια ολόκληρη σελίδα της σιδηροδρομικής ιστορίας της Πάτρας γύρισε οριστικά την περασμένη Παρασκευή. Οι μπουλντόζες που έπιασαν δουλειά από νωρίς το πρωί στο παλιό Μηχανοστάσιο του ΟΣΕ, δεν ισοπέδωσαν μόνο τούβλα και σκουριασμένα σίδερα, αλλά «γκρέμισαν» και ένα κομμάτι από τη ζωντανή μνήμη της πόλης.
patratora.new
Το τέλος ενός τοπόσημου
Τα παλιά και εγκαταλελειμμένα κτίρια, που για δεκαετίες αποτελούσαν την «καρδιά» της συντήρησης των τρένων στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, παραδόθηκαν στα μηχανήματα κατεδάφισης. Ο χώρος, που κάποτε έσφυζε από ζωή, φωνές τεχνιτών και τον ήχο των μηχανών, μετατράπηκε μέσα σε λίγες ώρες σε έναν σωρό από μπάζα, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής που πολλοί χαρακτηρίζουν ως την «πιο ρομαντική» του ελληνικού σιδηροδρόμου.
Για τους παλιούς μηχανοδηγούς και τους τεχνίτες που πέρασαν εκεί το μεγαλύτερο μέρος της εργασιακής τους ζωής, η εικόνα της κατεδάφισης ήταν οδυνηρή. «Δεν πέφτουν μόνο τοίχοι σήμερα, πέφτει η νιότη μας και η ιστορία του σιδηροδρόμου στην Πάτρα», ανέφερε συγκινημένος παρευρισκόμενος, βλέποντας το κτίριο να καταρρέει.
Διάσωση της ιστορίας την ύστατη στιγμή
Μέσα στη σκόνη της κατεδάφισης, υπήρξε και μια κίνηση υψηλού συμβολισμού. Ένας φίλος του σιδηροδρόμου, με προσωπική πρωτοβουλία και μεράκι, κατάφερε να αποσπάσει και να διασώσει τον ιστορικό μηχανισμό του σημαφόρου.
Το κειμήλιο αυτό, που ρύθμιζε την κίνηση των συρμών σε άλλες εποχές, δεν θα καταλήξει στα σκραπ. Αντίθετα, πήρε τον δρόμο για το Σιδηροδρομικό Μουσείο της Αθήνας, όπου θα εκτίθεται πλέον ως ένα από τα τελευταία απομεινάρια της σιδηροδρομικής κληρονομιάς της Πάτρας.
Μια νέα πραγματικότητα
Η κατεδάφιση του Μηχανοστασίου εντάσσεται στο πλαίσιο της ανάπλασης και του εκσυγχρονισμού των υποδομών της περιοχής. Ωστόσο, για την πόλη της Πάτρας, η απώλεια αυτών των κτιρίων αφήνει ένα κενό στον αστικό ιστό και στις καρδιές εκείνων που πρόλαβαν το τρένο στην πιο αυθεντική του μορφή.
