"Ταξιδεύω καθημερινά σχεδόν με τον προαστιακό και επιβιβάζομαι στο τρένο από τον σταθμό της Παλλήνης.
Εδώ και δύο μήνες δεν λειτουργούν οι κυλιόμενες σκάλες του σταθμού, αλλά το συνειδητοποίησα μόνο όταν είδα δύο ηληκιωμένες κυρίες να αγκομαχούν προσπαθώντας να ανεβούν τις ατελείωτες σκάλες, φράζοντας παράλληλα την άνοδο για τους υπόλοιπους μέχρι να τα καταφέρουν να φτάσουν στο επίπεδο του δρόμου.
Απίστευτη ταλαιπωρία για συνανθρώπους μας που η πολιτεία θα έπρεπε να είχε μεριμνήσει. Κατόπιν σκέφτηκα πως κακώς δεν είχαν χρησιμοποιήσει τον ανελκυστήρα και σημείωσα στο μυαλό μου να ελέγξω την επόμενη φορά που θα ταξίδευα με το μέσον αυτό, αν ο ανελκυστήρας λειτουργεί. Οποία έκπληξη! Ούτε το ασανσέρ ήταν σε λειτουργία. Αυτό με ώθησε να ρίξω μια πιο προσεκτική ματιά στο σταθμό. Ανακάλυψα, λοιπόν, ότι ο σταθμός είναι αφημένος στην τύχη του. Σπασμένες διαφημιστικές προθήκες, ρολόγια που δεν λειτουργούν, επικυρωτικά μηχανήματα χωρίς μελάνι. Μία στις δύο φορές το ένα από τα τρία επικυρωτικά μηχανήματα έχει πάνω του ένα χαρτί που αποτρέπει την επικύρωση εξαιτίας έλλειψης μελανιού.
Ο σταθμός θυμίζει σκηνικό αμερικανική ταινίας των '70 και βέβαια μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και πολλή βρομιά γιατί πολύ απλά στο καθάρισμα θα κολλήσουμε τώρα. Εν τω μεταξύ, ο σταθμός συνεχίζει να αποτελεί την Κύρου ανάβαση κάθε ηλικιωμένου και κάθε κινητικά ανήμπορου συμπολίτη μας και για αυτό το λόγο καλώ όποιον θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο να ευαισθητοποιηθεί και να κάνει κάτι. Ντρέπομαι για όσα συμβαίνουν σε ένα σταθμό που οι "υπεύθυνοι" εάν υπάρχουν και όποιοι είναι θα έπρεπε να τον διαφυλάττουν ως κόρη οφθαλμού. Τόσος κόσμος καθημερινά εξυπηρετείται. Ελληνες και ξένοι όλων των ηλικιών.
Πρέπει να υπάρχει και φιλότιμο σε αυτό τον τόπο. Ετσι θα έρθει η ανάπτυξη, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας;»
Ξανθιάννα Νεφέλη Μαρδάκη
enet.gr
