Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019

Οrient Express: Πέντε αστέρια πάνω σε ράγες.






To ταξίδι στον χρόνο μπορεί να είναι ζητούμενο για πολλούς, το ταξίδι όμως με τον χρόνο είναι κάτι που βιώνει μόνο αυτός που ενδιαφέρεται για τη διαδρομή και όχι για τον προορισμό - Η νέα πολυτέλεια θέλει άρωμα άλλης εποχής, και η εμπειρία του θρυλικού «Orient Express» αποτελεί την καλύτερη επιλογή
Ενα πεντάστερο ξενοδοχείο πάνω σε ράγες. Ταξίδια σε ιστορικές πρωτεύουσες, μπροκάρ και σαμπάνια, υψηλή γαστρονομία και διακριτική πολυτέλεια, μοναδικά τοπία που μαγνητίζουν το βλέμμα. Αυτά που προσφέρει η εμπειρία ενός ταξιδιού με το «Orient Express» νικούν τον χρόνο και όλα όσα προσφέρει η εποχή της ταχύτητας.
Εδώ δεν πας γρήγορα στον προορισμό σου, αλλά απολαμβάνεις τη διαδρομή και γεύεσαι την κάθε στιγμή απλώς κοιτώντας από το παράθυρό σου. Για δεκαετίες ολόκληρες το θρυλικό τρένο ήταν το επίσημο μέσο μεταφοράς βασιλέων, αρχηγών κρατών, jet setters αλλά και πάσης φύσης εγκληματικών στοι­χείων που έβλεπαν το ταξίδι με αυτό ως την επικύρωση της εξουσίας που τους έδινε το παράνομο χρήμα, αναζητώντας παράλληλα την περιπέτεια στο Παρίσι και στην Κωνσταντινούπολη, που ήταν τότε η διαδρομή. Οταν η πρωθιέρεια του αστυνομικού μυθιστορήματος Αγκάθα Κρίστι έβαλε τον Ηρακλή Πουαρό μέσα στο «Orient Express», το 1934, στο περίφημο μυθιστόρημά της «Εγκλημα στο Οριέν Εξπρές», το τρένο μετρούσε ήδη 30 χρόνια λειτουργίας.
Η πρώτη διαδρομή του «Orient Express» έγινε τον Οκτώβριο του 1883. Ξεκίνησε από το Παρίσι και έφτασε στο Γκιούργκιου της Ρουμανίας μέσω Μονάχου και Βιέννης. Η φήμη του εξαπλώθηκε γρήγορα, καθώς μέχρι εκείνη τη στιγμή τα ταξίδια με τρένο από την Ευρώπη προς την Ανατολή ήταν εξαιρετικά κουραστικά. Ομως ο Βέλγος επιχειρηματίας Ζορζ Ναχελμάκερς δημιούργησε μια πολυτελή αμαξοστοιχία με αριστοκρατική διακόσμηση, άνετες καμπίνες, όπου το βελούδο και τα περίτεχνα έπιπλα κυριαρχούσαν, και το εσωτερικό των βαγονιών ήταν επενδυμένο με ταπετσαρίες, ενώ το εστιατόριό του ήταν για απαιτητικούς ουρανίσκους και η κάβα του ξεχωριστή. Λίγοι μπορούσαν να απολαύσουν τις ανέσεις του, ανάμεσά τους και τα παράνομα ζευγάρια της εποχής, για τα οποία αποτελούσε το ιδανικό καταφύγιο. Το «Orient Express» δεν σταμάτησε να κινείται -εκτός από το διάστημα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου- μέχρι το 1977. Τότε ολοκλήρωσε τα ταξίδια του, καθώς ήδη το αεροπλάνο προσέφερε το καινούριο και διαφορετικό, που δεν ήταν άλλο από την ταχύτητα.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, η μαγεία του «Orient Express» αναβιώνει για κάποιους μήνες τον χρόνο χάρη στον Αμερικανό billionaire Τζέιμς Σέργουντ, ιδιοκτήτη του «Belmond Hotel Cipriani» στη Βενετία, ενός εκ των καλύτερων ξενοδοχείων στον κόσμο. Ονειρό του ήταν να γεμίσει το ξενοδοχείο του με ανθρώπους απ' όλη την Ευρώπη, οι οποίοι όμως θα έφταναν στη Βενετία με τρένο. Σε μια δημοπρασία στο Μονακό λοιπόν ανακαλύπτει πέντε βαγόνια του «Orient Express» και τα αγοράζει μαζί με τον βασιλιά Χασάν ΙΙ του Μαρόκου. Στα επόμενα χρόνια ανακαλύπτουν άλλα 17 βαγόνια και κάπως έτσι δημιουργείται το νέο «Venice Simplon - Orient-Express», που διαθέτει πλέον 17 βαγόνια, 280 άτομα προσωπικό και 42 υπαλλήλους. Επιστρατεύτηκαν οι καλύτεροι τεχνίτες παγκοσμίως προκειμένου να πετύχουν αυτό το μοναδικής αισθητικής αποτέλεσμα χωρίς να αλλοιωθεί η μαγεία μιας άλλης εποχής. Ξύλινες μαρκετερί, βαριές βελούδινες κουρτίνες στα παράθυρα, φίνες πορσελάνες στο εστιατόριο, Lalique ποτήρια και ασημένια μαχαιροπίρουνα και έξι μοναδικής πολυτέλειας grand suites είναι μερικά από όσα απολαμβάνει σήμερα ο επιβάτης του τρένου, αρκεί να μπορεί να διαθέσει από 2.450 ευρώ, που είναι το πιο φθηνό εισιτήριο, μέχρι 7.000 ευρώ που είναι το ακριβότερο, για ένα ταξίδι που δεν ξεπερνά τις τέσσερις ημέρες. Στο bar μπορεί κάποιος να απολαύσει το πούρο και τη σαμπάνια του ενώ από το πιάνο ξεχύνονται νότες από τραγούδια του Φρανκ Σινάτρα, του Γκέρσουιν, στο εστιατόριο, δε, ο executive chef Κριστιάν Μποντιγκέλ σας προσκαλεί σε συναρπαστικά γαστριμαργικά ταξίδια ανάμεσα σε πιάτα με αστακό από τη Βρετάνη ή αρνάκι μαριναρισμένο σε θαλασσινό νερό. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σερβίρεται πρωινό που περιλαμβάνει ό,τι καλύτερο σε πρώτη ύλη, γεύμα τριών πιάτων, απογευματινό τσάι με βουτήματα και δείπνο τεσσάρων πιάτων.
Art deco αισθητική, περίτεχνες ταπισερί, μπροκάρ, βελούδο και διακριτική πολυτέλεια χαρακτηρίζουν τους εσωτερικούς χώρους που αποπνέουν αέρα 20s και αναδύουν άρωμα μιας εποχής όπου όλα κινούνταν αργά, ήρεμα και απολαυστικά. Η ταχύτητα δεν είναι το ζητούμενο εδώ
Οι διαδρομές που μπορεί να επιλέξει κανείς είναι πολλές. Ανάμεσά τους τα μονοήμερα ταξίδια Πράγα - Λονδίνο, Πράγα - Παρίσι, Λονδίνο - Βερόνα, Βενετία - Πράγα, αλλά και τα τετραήμερα Βενετία - Πράγα - Λονδίνο, Παρίσι - Βενετία, Λονδίνο - Βενετία, που θεωρείται και η πιο κλασική διαδρομή, και Βενετία - Βουδαπέστη - Παρίσι. Υπάρχουν, επίσης, η διαδρομή Παρίσι - Κωνσταντινούπολη που κρατά έξι ημέρες, αλλά και η καινούρια διαδρομή από το Παρίσι στο Βερολίνο. Τα τοπία ξεπερνούν σε ομορφιά ακόμα και την πλέον ζωηρή φαντασία: από τους αμπελώνες της Γαλλίας στις ελβετικές Αλπεις. Κάποια απ' αυτά περιλαμβάνουν διανυκτερεύσεις σε πεντάστερα ξενοδοχεία με ειδικά πακέτα τιμών για τους επιβάτες, ενώ είναι πολλοί αυτοί που επιλέγουν το «Orient Express» για να παντρευτούν ή να γιορτάσουν είτε την επέτειο γάμου τους (όπως έκαναν πρόσφατα οι γονείς της Μαρί-Σαντάλ) είτε τα γενέθλιά τους. Φυσικά, πολλοί είναι οι διάσημοι που επέλεξαν να ζήσουν την εμπειρία ενός ταξιδιού με το θρυλικό τρένο, ανάμεσά τους οι Rolling Stones, η Τζούλια Ρόμπερς και η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ.

«Οπως όλα πάνω στο “Venice Simplon - Orient-Express”, το ντιζάιν και η ανακαίνιση κάθε σουίτας σεβάστηκαν το πνεύμα της art deco τάση των 20s. Σε κάθε σουίτα αντανακλάται το πνεύμα κάθε ευρωπαϊκής πρωτεύουσας στην οποία κάνει στάση το τρένο. Η διακόσμησή τους αποτελεί την επιτομή της πολυτέλειας και έναν ύμνο τόσο στον ρομαντισμό μιας εποχής όσο και στην περιπέτεια», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Belmond, στην οποία ανήκει το τρένο, Γκάρι Φράνκλιν.

Ο επιβάτης απολαμβάνει εξυπηρέτηση 24 ώρες το 24ωρο, ιδιωτικό δείπνο στην κουκέτα του αν το θέλει, όσα ποτήρια σαμπάνιας επιθυμεί και, φυσικά, τη μεταφορά του από και προς τον σταθμό του τρένου 


Κλεοπάτρα Πατλάκη
protothema.gr