Κι αν με βία σπας
του βαγονιού τ’ αθώο τζάμι
με τα κοινά αγαθά
στη σόλα σου γραμμένα
κι αν δεν σου καίγεται καρφί
για τις στερήσεις του λαού
που μ’ αίμα το έχει πληρωμένο
ούτε για τ’ ότι και ’συ
εκεί που θες
δεν πρόκειται στ’ αλήθεια να χαρείς
ούτε ποτέ την ησυχία σου να βρεις
αν δεν αποφασίσεις
το μαύρο που εντός σου κατοικεί
το μαύρο που σε τρώει
και μ’ όλα αυτά το θρέφεις
κοιτώντας το κατάματα
με τη βαριά
μια κι έξω να το σπάσεις.
Εκεί σε θέλω!
Δεν είσαι μόνος.
Κάπου για ’σένα υπάρχει
αυτό που σου στερήσανε:
μια αγκαλιά ανοιχτή,
χωρίς απόρριψη, χωρίς γιατί.
Έλα.
Μοιράσου. Δέξου.
Άνοιξε. Μίλα.
* Ο Γιώργος
Ρούσκας είναι ποιητής. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές
- Αχλύς 2 (εκδόσεις ΑΩ, 2010),
- Αλεξίλυποι Σκιαλύτες (εκδόσεις ΑΩ, 2012),
- Άυλο Πύαρ (εκδόσεις Χίλων,
2013),
- Ερώ (εκδόσεις Σοκόλη,
2017),
- Χαϊκού (εκδόσεις Σοκόλη,
2017)
- και το
δοκίμιο Νυκτουργία εμβαπτίσεως εις
τα ποτάμια του Γιώργου Γεωργούση (εκδόσεις Σοκόλη, 2017).
