Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Συνέντευξη του Γ.Γ. του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων Χάρη Τσιόκα στην εφημερίδα «Το Κεντρί» και στο δημοσιογράφο Βαγγέλη Στολάκη.


Παραθέτουμε απόσπασμα από την συνέντευξη και απόσπασμα από τις θέσεις του κ. Μάνου Παναγιώτου αρχιμηχανικού του ΟΣΕ.

Β. Στολάκης: Πρόσφατα πήραμε ένα δείγμα των αντιδράσεων για την εξυγίανση του ΟΣΕ. Δεν φοβάστε μεγαλύτερες αντιδράσεις; Πότε αναμένεται να ξεκινήσει το σχέδιο εξυγίανσης και τι ορίζει;
Χ. Τσιόκας: Η εξυγίανση του ΟΣΕ είναι μία απαίτηση της κοινωνίας. Η κοινωνία δεν μπορεί να πληρώνει 1 δις. € κάθε χρόνο ή 100 € κάθε έλληνας ή 400 € κάθε οικογένεια . Η απόφαση που επιτέλους λαμβάνει μία κυβέρνηση, και δεν είναι τυχαίο πως αυτή είναι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι να εξυγιανθεί και να αναδιαρθρωθεί ο ΟΣΕ. Μεγαλύτερες αντιδράσεις θα πρέπει να φοβόμαστε από την κοινωνία, αν δεν εξυγιάνουμε τον ΟΣΕ. Δημιουργούμε ένα υγιές σχήμα, που η υποδομή θα ανήκει στο ΚΡΑΤΟΣ (ΟΣΕ – ΕΔΙΣΥ) και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, αλλά και άλλοι πάροχοι σιδηροδρομικών γραμμών, θα δημιουργούν δρομολόγια. Επομένως γραμμές δεν κλείνουν. Ταυτόχρονα απαλλάσσουμε τον ΟΣΕ από το χρέος των περίπου 10 δις € που έχει.Το σχέδιο αυτό εξυγίανσης θα ξεκινήσει αμέσως μετά την ψήφιση του Νομοσχεδίου που αναμένεται στο τέλος του Οκτωβρίου. Η εξυγίανση θα γίνει με βάση αναλυτικό επιχειρησιακό σχέδιο, που περιλαμβάνει τα βήματα που πρέπει να γίνουν και το αντίστοιχο χρονοδιάγραμμα. Συνεπώς χωρίς απολύσεις και μείωση των βασικών αποδοχών ο ΟΣΕ θα εξυγιανθεί και θα ενταχθεί στα Ευρωπαϊκά δίκτυα.

«Σ.Ν» κ. Τσιόκα υπάρχει και η άλλη άποψη που πρέπει να αφουγκραστείτε. Παραθέτουμε την απόσπασμα από την επιστολή του κ. Μάνου Παναγιώτου με τις απόψεις του για το νέο σχέδιο νόμου για τον ΟΣΕ. : « ..Αλλά, ας έλθουμε και στο νέο «Σχέδιο Εξυγίανσης» του ΟΣΕ, που εξαγγέλθηκε με το Νομοσχέδιο του Υπουργείου Μεταφορών που κατατέθηκε για διαβούλευση. Τι κάνει λοιπόν αυτό;
α) Κάνει κατ’ αρχάς εκείνο που έλεγαν ότι κάνουν και τα προηγούμενα «Σχέδια Εξυγίανσης», δηλαδή, το διαχωρισμό της Υποδομής από την Εκμετάλλευση. Το κάνει, όμως, με ένα τρόπο που οδηγεί την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, την ανεξάρτητη πλέον από τον ΟΣΕ εταιρεία Εκμετάλλευσης, αμέσως ή εμμέσως, στα χέρια των συμφερόντων που υπονόμευσαν τόσα χρόνια τα συμφέροντα του ΟΣΕ και εκμεταλλεύτηκαν, σχεδόν προνομιακά, τους τεράστιους πόρους που διατέθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του. Δηλαδή, τώρα την ώρα της μεγάλης κρίσης, αλλά και της μεγάλης ευκαιρίας που ανοίγεται για την ανάπτυξη των Μεταφορών, θα γίνουμε «στρατηγικοί εταίροι» ή αφεντικά της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, για να «εκμεταλλευτούμε» τις κερδοφόρες γραμμές ή να επιδοτηθούμε για τις άγονες γραμμές, παίρνοντας μάλιστα σαν προίκα και το τροχαίο υλικό, για το οποίο ο δυστυχής ΟΣΕ καταχρεώθηκε για να το αποκτήσει, και αυξάνοντας τα εισιτήρια, αυτά που έμεναν χρόνια καθηλωμένα από τις Κυβερνήσεις, για να μη μπορεί ο ΟΣΕ να ανασάνει οικονομικά. Όσο για τις γραμμές, που λέμε ότι για λόγους οικονομίας περικόπτονται, θα βρούμε τον τρόπο μελλοντικά, υπό την πίεση των τοπικών κοινωνιών, ν’ αλλάξουν κατηγορία και να τις «εκμεταλλευτούμε» κατάλληλα κι αυτές.
β) Το δεύτερο που κάνει, είναι η συγχώνευση της ΕΔΙΣΥ στον ΟΣΕ, ο οποίος θα περιοριστεί στο έργο του «σχεδιασμού» και της συντήρησης της σιδηροδρομικής Υποδομής, την οποία θα «κατασκευάζει» και θα «εκσυγχρονίζει» η ΕΡΓΟΣΕ που περιέγραψα παραπάνω, την οποία, ως δια μαγείας, δεν ακουμπά καθόλου το «Σχέδιο Εξυγίανσης» (!!!). Πώς, όμως, θα τολμούσε να την ακουμπήσει; Οι εργολάβοι που τη λυμαίνονται, όλα αυτά τα χρόνια, τη θέλουν, όπως είναι, για να «τελειώσουν» τα έργα που κατασκευάζουν και τελειωμό δεν έχουν, αλλά και για να φτιάξουν τα άλλα που έρχονται, ως «επενδυτές», με ΣΔΙΤ… Δηλαδή, η διαπλοκή σε όλο της το μεγαλείο.. Και μετά αναρωτιόμαστε πώς φτάσαμε ως εδώ..
γ)Το τρίτο που κάνει το «Σχέδιο Εξυγίανσης», είναι η «αξιοποίηση» της ακίνητης περιουσίας, την οποία το Κράτος παίρνει από τον ΟΣΕ σαν «αντιστάθμισμα», για την ανάληψη, υποτίθεται, απ’ αυτό του σημερινού χρέους του ΟΣΕ, το οποίο όμως του ανήκει εξ ολοκλήρου και δημιουργήθηκε, όπως αναφέρω παραπάνω, από τη δική του, κυρίως, ασυνέπεια προς τις υποχρεώσεις, που με νόμους είχε αναλάβει, έναντι του ΟΣΕ. Και πώς προβλέπεται να «αξιοποιηθεί» η ακίνητη αυτή περιουσία; Φυσικά, με το «έκτρωμα» της ΓΑΙΑΟΣΕ, αυτό που έδωσε, στα λίγα χρόνια της ύπαρξής του, εξετάσεις στις δυνάμεις της διαπλοκής, ότι εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντά τους, αρχίζοντας από το σκάνδαλο του Κτηματολογίου (αλήθεια, άκουσε κανένας τίποτα γι αυτό;) και φτάνοντας μέχρι τις «μαύρες αποθήκες», τις σκανδαλώδεις μισθώσεις ακινήτων και τα υπέρογκα τιμολόγια νερού και ηλεκτρισμού. Με τον τρόπο αυτό, όλα τα «φιλέτα» της ακίνητης περιουσίας του ΟΣΕ( Σταθμοί Αθηνών, Πειραιώς κ.λ.π.) θα περιέλθουν, επιτέλους, μετά από τόσες αποτυχημένες απόπειρες, εκεί που ανήκουν…
δ) Άφησα τελευταίο, το άλλο που κάνει το «Σχέδιο Εξυγίανσης», με πρόσχημα το «μεγάλο κόστος μισθοδοσίας», που αναφέρω παραπάνω. Δηλαδή, τη μείωση προσωπικού που είναι αναγκαία για να δικαιολογήσουμε όλα τα υπόλοιπα και για να ρίξουμε όλα τα βάρη της «εξυγίανσης» στους εργαζόμενους, οι οποίοι είναι, σχεδόν, αμέτοχοι για τη σημερινή τραγική κατάσταση του ΟΣΕ. Και το κάνει με ένα τρόπο, που εκθέτει τους συντάκτες του Νομοσχεδίου. Πριν, λοιπόν, εκπονηθούν τα Οργανογράμματα των εταιρειών του ΟΣΕ, τα οποία, σύμφωνα με το Νομοσχέδιο, θα γίνουν σε προθεσμία 3 μηνών, αποφαίνονται, στο Νομοσχέδιο, πόσοι υπάλληλοι δεν τους χρειάζονται(!!!). Δηλαδή, πριν προσδιοριστεί ποιοι, ποιες ειδικότητες, και πόσοι υπάλληλοι από κάθε ειδικότητα χρειάζονται για να λειτουργήσει ο ΟΣΕ, αυτοί αποφαίνονται πόσοι υπάλληλοι δεν τους χρειάζονται. Έτσι, όμως, έμαθαν να βλέπουν τους εργαζόμενους. Σαν μια απλή πράξη της αριθμητικής, για να πετύχουν τη μείωση του κόστους λειτουργίας και τις άλλες, καλά κρυμμένες, επιδιώξεις τους. Ποιος θα νοιαστεί για μερικές εκατοντάδες που μετατάσσονται; Ήδη, τα ΜΜΕ των συμφερόντων που εξυπηρετούνται από το«Σχέδιο Εξυγίανσης», κραυγάζουν για την προνομιακή, δήθεν, μεταχείρισή τους και την ατολμία της Κυβέρνησης να φτάσει στην απόλυσή τους. Είναι τα ίδια ΜΜΕ που έστρωσαν το χαλί στο«Σχέδιο Εξυγίανσης» , με τα δημοσιεύματά τους, εδώ και δυο χρόνια, για ανύπαρκτα και υπαρκτά σκάνδαλα του ΟΣΕ, με μοναδικό στόχο να σπιλώσουν και να εκθέσουν τους εργαζόμενους του ΟΣΕ στα μάτια της κοινής γνώμης και να περάσει έτσι πιο εύκολα. Αυτό ακριβώς είναι, όμως, που αποκαλύπτει και τις πραγματικές προθέσεις του «Σχεδίου Εξυγίανσης» και δείχνει την κοινωνική αναλγησία αυτών που το εμπνεύσθηκαν, η οποία δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τις «εθελοντικές», δήθεν, μετατάξεις του «πλεονάζοντος» προσωπικού, αφού η «υποχρεωτικότητα» της διαδικασίας ( παρ.7 του άρθρου 16 ) μιλά από μόνη της. Αν είναι ποτέ δυνατό να μεταταχθούν υπάλληλοι με 30 και πλέον χρόνια υπηρεσίας στον ΟΣΕ, με εμπειρία σε ένα αντικείμενο εργασίας που είναι τελείως εξειδικευμένο και λίγο πριν τη συνταξιοδότησή τους. Είναι δε τέτοια η αναλγησίας τους, που ούτε καν σκέφτηκαν να τους δώσουν, σαν κίνητρο για συνταξιοδότηση, τη δυνατότητα εξαγοράς των «πλασματικών» ετών ασφάλισης, τα οποία προβλέπονται από το νέο ασφαλιστικό νόμο από το 2011 και μετά, αλλά δεν έχει εφαρμογή για την περίπτωσή τους, δεδομένου ότι έχουν θεμελιώσει δικαίωμα συνταξιοδότησης ( στα 25 χρόνια ) μέχρι το 2010. Μια σχετική τροπολογία θα άμβλυνε, σε σημαντικό βαθμό, τις καταστρεπτικές επιπτώσεις του «Σχεδίου Εξυγίανσης» του ΟΣΕ για αυτή, τουλάχιστο, την κατηγορία εργαζομένων.