Ένα βαγόνι τρένου άνω των 100 ετών αγοράστηκε για 3 δολάρια ΗΠΑ, μεταφέρθηκε σε ένα οικόπεδο στο Άινταχο και μετατράπηκε, μετά από ανακαίνιση 150 δολαρίων ΗΠΑ, σε κατάλυμα που αποφέρει έως και 105 δολάρια ΗΠΑ ετησίως.
Βαγόνι ιστορικού τρένου.
Η κατασκευή, ηλικίας άνω των 100 ετών, αγοράστηκε για περίπου 3 δολάρια ΗΠΑ από μια οικογένεια στο Άινταχο των Ηνωμένων Πολιτειών, μεταφέρθηκε μετά από σχεδόν δύο χρόνια σχεδιασμού και ανακαινίστηκε σε έξι μήνες, μετατρέποντάς την σήμερα σε ξενώνα με εκτιμώμενα ετήσια έσοδα μεταξύ 68 και 105 δολαρίων ΗΠΑ.
Αγορά και μεταφορά του σιδηροδρομικού βαγονιού.
Η απόκτηση ιστορικού σιδηροδρομικού βαγονιού κόστισε περίπου 3 δολάρια ΗΠΑ, που ισοδυναμεί με σχεδόν 15 ραντ σεντς με την τρέχουσα συναλλαγματική ισοτιμία.
Η σιδηροδρομική γραμμή, ηλικίας άνω του ενός αιώνα, αποκτήθηκε από τον Ισαάκ Φρεντς και την οικογένειά του στην αγροτική περιοχή του Άινταχο.
Πριν ξεκινήσουν οι εργασίες αποκατάστασης, ήταν απαραίτητη μια πολύπλοκη υλικοτεχνική επιχείρηση για τη μεταφορά του βαγονιού στην ιδιοκτησία της οικογένειας. Το κομμάτι της σιδηροδρομικής γραμμής έχει μήκος περίπου 18 μέτρα.
Η μεταφορά απαιτούσε σχεδόν δύο χρόνια σχεδιασμού και κόστισε περίπου 10 δολάρια ΗΠΑ, περίπου 50 ραντ.
Η επιχείρηση χρησιμοποίησε ένα ειδικό φορτηγό και τρακτέρ για να μετακινήσει το βαγόνι του τρένου στην τοποθεσία όπου θα αποκαθίστατο.
Η ανακαίνιση διατήρησε την αρχική δομή.
Η αποκατάσταση του ιστορικού βαγονιού του τρένου διήρκεσε έξι μήνες. Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν κυρίως από τα ίδια τα μέλη της οικογένειας, τα οποία είχαν προηγούμενη εμπειρία σε κατασκευαστικές δραστηριότητες.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, προτεραιότητα ήταν η διατήρηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους της αρχικής σιδηροδρομικής δομής. Με αυτήν τη στρατηγική, περίπου το 98% του βαγονιού επαναχρησιμοποιήθηκε κατά την αποκατάσταση.
Αυτή η απόφαση καθοδήγησε ολόκληρο το έργο προσαρμογής, επιτρέποντας τη διατήρηση των ιστορικών χαρακτηριστικών της κατασκευής, ενσωματώνοντας παράλληλα σύγχρονες λειτουργίες.
Η συνολική επένδυση έφτασε τα 150 δολάρια ΗΠΑ.
Το τελικό κόστος του έργου έφτασε περίπου τα 150 δολάρια ΗΠΑ, που ισοδυναμεί με περίπου 750 δολάρια Ραντ.
Μεταξύ των κύριων εξόδων είναι η κατασκευή μιας δομικής πλατφόρμας, η οποία εκτιμάται σε περίπου 135 R$, και η αποκατάσταση των δαπέδων, η οποία κόστισε περίπου 100 R$.
Ο προϋπολογισμός περιελάμβανε επίσης διαμόρφωση τοπίου, η οποία εκτιμήθηκε σε περίπου 60 R$, εκτός από τα έξοδα για ηλεκτρικά συστήματα, κλιματισμό, έπιπλα και φινιρίσματα που ήταν απαραίτητα για την προσαρμογή του χώρου στη νέα του χρήση.
Η νέα διάταξη διατήρησε τη λογική του σιδηροδρόμου.
Το εσωτερικό του ιστορικού βαγονιού του τρένου υπέστη αναδιοργάνωση που σεβάστηκε την αρχική διαμόρφωση της σιδηροδρομικής δομής.
Ο πρώην χώρος επιβατών μετατράπηκε σε σαλόνι και μικρή κουζίνα. Το διαμέρισμα αποσκευών διαμορφώθηκε ώστε να λειτουργεί ως χώρος υποστήριξης.
Μια παλιά, λειτουργική καμπίνα μετατράπηκε σε υπνοδωμάτιο, ενώ ένα μπάνιο ενσωματώθηκε διακριτικά στο σχεδιασμό.
Οι ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και οι εγκαταστάσεις κλιματισμού αποκρύφθηκαν για να διατηρηθεί ο ιστορικός χαρακτήρας του χώρου.
Εξωτερική δομή και λειτουργία ως κατάλυμα
Στο εξωτερικό, η ανακαίνιση περιελάμβανε την κατασκευή μιας ανεξάρτητης στέγης τοποθετημένης πάνω από το βαγόνι. Η κατασκευή προστατεύει τον αρχικό σιδηροδρομικό εξοπλισμό και δημιουργεί ένα στεγασμένο μπαλκόνι εμπνευσμένο από παλιές πλατφόρμες σταθμών.
Ο σχεδιασμός του τοπίου σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να αναβαθμίζει το υψηλότερο σημείο του ακινήτου, εξασφαλίζοντας απέραντη θέα στο γύρω φυσικό τοπίο. Ο εξωτερικός χώρος περιλαμβάνει επίσης σάουνα, υδρομασάζ και χώρο για τζάκι.
Αυτή τη στιγμή, το ιστορικό βαγόνι του τρένου λειτουργεί ως βραχυπρόθεσμο κατάλυμα. Οι ημερήσιες τιμές κυμαίνονται από 325 έως 400 δολάρια ΗΠΑ, που ισοδυναμούν περίπου με 1.600 έως 2 δολάρια Ραντ.
Τα εκτιμώμενα ετήσια έσοδα του έργου κυμαίνονται από 68 έως 105 δολάρια ΗΠΑ, περίπου μεταξύ 340 και 525 ραντ ετησίως, τα οποία προκύπτουν από την ενοικίαση του ανακαινισμένου χώρου.
