Κόσμος πάει, κόσμος έρχεται αλλά και πολύς κόσμος... μυρίζει! Εάν δεν ζεις στην Αθήνα τότε πάρε μια ιδέα από το τι περνάμε καθημερινά.
Και ενώ οι Θεσσαλονικείς περιμένουν και θα περιμένουν πολύ ακόμη το μετρό, η Αθηναίοι όσο χάρηκαν στην αρχή του, το 2000, σήμερα δείχνουν καθημερινά την ξινίλα τους, αφού μία ο αλλοδαπός, μία ο μουσικός αλλά και τα διάφορα παρατράγουδα που βλέπει κανείς πηγαίνοντας το πρωί στη δουλειά του, τον βάζουν έντονα σε σκέψη για το εάν βρίσκεται σε μέσο μεταφοράς η σε παράσταση με guest πρωταγωνιστές, όπου η κουρτίνα θα ανοίξει και κανείς δεν ξέρει τι θα βγει.
Έτσι και με το μετρό, άνθρωποι διαφόρων μορφωτικών και κοινωνικών επιπέδων, από τα καλά "αυστηρά" σαλόνια των βορείων προαστίων μέχρι το Μπανγκλαντες και τα παιδάκια του "έχεις κάνα ευρώ;" βρίσκονται για λίγο μαζί στις υπόγειες αποβάθρες, ενώ όλοι μετρούν τις στάσεις ή κοιτούν το ρολόι τους μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους και να νιώσουν και πάλι "ελεύθεροι".
Και ενώ το μετρό παρουσιάστηκε στους Έλληνες σαν το εύρημα του αιώνα, η καθημερινή του χρήση έκανε από πολύ νωρίς γνωστά τα αρνητικά του. Και επειδή κινούμαι με το μετρό, συγκέντρωσα το Top 5 των στιγμών που πολύ θα θέλαμε να μην ζούμε αλλά...
1.Λίγη υπομονή δεν έβλαψε
Και ενώ η πόρτες σε κάθε στάση ανοίγουν προκειμένου οι επιβάτες να κατέβουν στον προορισμό τους, εκείνοι που ετοιμάζονται να αποβιβαστούν δεν κρατιούνται με τίποτα, με αποτέλεσμα οι μέσα και οι έξω να πέφτουν μούρη με μούρη, σαν κουμπάροι που το Πάσχα ενώνονται να φιληθούν για τα "χρόνια πολλά".
2.Τα μουσικά (άφωνα) ταλέντα
Δεν λέω. Ωραία η μουσική, αμέτρητοι οι εκπρόσωποι του, αλλά ρε φίλε με το κεσεδάκι του γιαουρτιού και την κιθάρα από κατάστημα παιχνιδιών, ούτε ευρώ δεν θα σου δώσουν. Όταν φυσικά πρόκειται για άστεγους ανθρώπους που ψάχνουν για το ψωμί τους, τότε ναι, η βοήθεια μας μετράει πολύ για εκείνους. Αλλά όταν φτάνεις σε σημείο να κάνεις επάγγελμα την βόλτα σου στο μετρό και μάλιστα με το μουσικό σου όργανο αγκαλιά, κάνε ένα όμορφο πρόγραμμα στην ανάγκη βρες άλλον έναν στη κατάσταση σου, ντυθείτε ασορτί και μπουκάρετε. Α, και όχι με παντόφλα!
3.Κάντε και κάνα μπάνιο ρε παιδιά!
Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά. Προφανώς κάποιοι πιστεύουν πως η άλλη μισή είναι η βρωμιά. Δεν λέω, εκτός από τους αστέγους και τους άπορους ανθρώπους οι υπόλοιποι μη φοβάστε ελάτε πιο κοντά με το σαπούνι σας και ειδικά τώρα το καλοκαίρι.
4.Η χωριάτισσα
Ε, ναι. Κατεβαίνοντας από το βαγόνι όλοι εμείς οι τεμπέληδες θα ανέβουμε με την κυλιόμενη σκάλα αλλά ρε φίλε- φίλη που δεν ξέρεις και καλά τα κολπάκια, αριστερά δεν καθόμαστε ποτέ μα ποτέ ακίνητοι, είναι η πλευρά αυτών που ανεβαίνουν τρέχοντας. Τώρα θα μου πεις γιατί δεν πάνε από την κανονική σκάλα εφόσον σηκώνουν το πόδι τους και κουράζονται;
5.Κοπέλα μου τι φταίμε που χώρισες;
Και δεν φτάνουν τα προβλήματα μας που απασχολούν τις σκέψεις μας ακόμη και την ώρα του δρομολογίου του μετρό, ο άλλος -η μάλλον νομίζει ότι είναι παίκτης ριάλιτι σόου και μιλάει τόσο δυνατά στο τηλέφωνο σαν να σου λέει "ναι ρε φίλε νιώσε με πονάω". Και εμείς τι φταίμε;
Τέλος ας ελπίσω πως όλα αυτά τα εκνευριστικά περιστατικά δεν θα συμβούν και στο μετρό της Θεσσαλονίκης. Εντάξει ένα αστείο έκανα!
Συντάκτης: Χρήστος Ζιώγας
Πηγή: toratora.gr